Bursa Nilüfer Koç İlköğretim Okulu, Sınıf 7;
İkinci sömestrın ilk günü, yani okulun ilk günü de denebilir... Okulumuzun 30 bilgisayarlık bir laboratuarı vardı. Türkiye şartlarında garip gelse de, 6-7-8'inci sınıfların kendilerine ait sınıfları yoktu, Matematik, Türkçe sınıfları, Fen laboratuarı gibi yerler vardı ve biz her ders kaplumbağa gibi geziyoruz... (amerikan-vari bir eğitim sistemi diyemeyeceğim çünkü Hakkari'deki liseyle aynı müfredat, sadece 50cm3'lük dolaplarımız vardı ve biz kaplumbağaydık.) Neyse sadede gelelim, dönemin ilk günü türkçe dersimiz var ve Türkçe sınıfının tam yanında
bilgisayar laboratuarı var ve
bilgisayar dersi ilkokul 2lere, yani bilgisayarları zaptetmek pek zor değil. Tabi biz zilin çalmasını beklerken counter-strike oynamaya başladık, bu arada zil çoktan çalmış, hoca da biraz erken girmiş sınıfa... 5-10 dakika sonra sınıftan bir arkadaş "hoca geldi ve çok kızgın çabuk sınıfa gelin" diye bizi lab.dan çağırdı. Biz inanmadık ama yine de bir gidip bakalım dedik, sınıfa "lakk" diye girince gerçeklerle yüzleştik. Okulun ilk günü sınıfın önüne dizildik ve hocanın bize çekeceği fırçayı bekledik. Hoca sınıftan çıkıp bize fırça çekti ve sözlerini, "APTAL CENABETLER" diyerek tamamladı. Tabi işin vahim kısmı, 6 kişilik "ekibimiz" bu söze gülmemek için kendimizi zor tutarken, tam hocanın arkasında okul nöbetçisi olan ve laboratuara almadığımız arkadaşımızın bize kıs kıs gülüp, üstüne üstlük bizi güldürmesi oldu. Yediğimiz haltın üstüne, sinirli hocanın suratına doğru kahkahalar atarsanız... pek hoş olmaz sanırım. Olmamıştı zaten.
