hayatbilgisayar hikayeni paylaştığın için teşekkürler.
senelerdir çabalayan biri olarak beni de düşündürdü açıkçası. şükür değirmeni döndürüyoruz ama nereye kadar kısmı beni de endişelendirmeye başladı.
girişimci olmak, kendi işini yapmayı istemek malesef bu memlekette büyük zorluklara göğüs germeyi gerektiriyor. değişik ülkelerde girişimcilerin devlet tarafından çok ciddi destek gördüklerini okudukça, dinledikçe kahroluyorum. desteği geçsek bile hemen her alanda zorluklar yine bizleri bekliyor. bordrolu çalışan biri isterse sizin 1/10'unuz kadar kazansın yine de ferdi-konut vb. kredi alabiliyorken, eğer girişimci iseniz bankaların red cevaplarından öte birşey alamıyorsunuz genelde.
bazen herşeyi bırakıp düzgün maaşlı bir işe geçmeyi düşündüğüm oluyor. yatışın belli, kalkışın belli, maaşın belli, işin belli, sorumlulukların belli.... hafta sonunda istersen yataktan çıkma...
yine de aynı sahne tozu yutmak gibi birşey bu sanırım. bünye alıştığı zaman kolay kolay ters istikamete geçemiyorsunuz.
yaş ilerledikçe endişeler, kaygılar artıyor artacak orası kesin malesef.
belki de potansiyellerimizin farkında değiliz. hala bazı engellere sahibiz zihnimizin karanlık köşelerinde ki bu sıkıntıları yaşıyoruz. GATTACA'yı daha mı sık izlemek lazım bilmiyorum hırslanmak için
