bir süredir muhabbeti sessiz takip ediyordum. hayabilgisayar'ın, punisher'ın yaşadıkları, bu piyasanın kısa özetleri gibi...
lakin...
iş yönetimiyle işin mutfağı birbirinden apayrı iki alandır. satış ise bütün işi var ya da yok edebielcek güçte bir alandır. 2-3 kafanın bir araya gelip ortaklık kurması, inanın 13-15 senelik iş hayatımda çevremde olan şeyler. ve bu ortaklıkların batmaları/ kapanmaları/ tartışmaları da çok normal. çünkü damarlarımızdakinin türk kanı olduğundan mıdır nedir hiçbir zaman işimize profesyonellikte bakamıyoruz. hangi iş kuran acaba MBA bitirmiştir? çoğunlukla
freelancer olarak kendi tasarımlarımızı satabilmeyi iyi birer pazarlamacı olduğumuz düşüncesiyle karıştırıyoruz. her işin ehli, uzmanı, deneyimlisi vardır ve bir işi ayakta tutacak olan da işleri uzmanlarınca yapılmasıdır. başıma geldi; eğitim almamış, kariyerinde çaycılık, inşaat işçiliği ve kamyon şöförlüğü yapmış birisi
flash ve de actionscript üzerine oradan buradan alıp yamadığı uygulamasıyla beni işimden edebildi. bilkent mezunu, işin mutfağını az da olsa görmüş bir patron bile bunu tercih ediyorsa olay yerinden kaçarak uzaklaşmaktan başka yapacak birşey kalmıyor. evet, işin ehliliğinin ispatlanması, sertifikasyon, çalışma lisansı önemli. ara ara alman rtl'de görüyorum, çalışma lisansı olmayan sıhhi tesisatçıları kameralarla işüsti baskın yapıp ciddi cezalarla (dahil olmadıkları) meslekten uzaklaştırıyorlar. 100$a
web sitesi yapanın acaba mesleksel lisansı, hadi onu geçtim, kullandığı yazılımlara ait lisansı var mı? kalkıp bu kişi niye bana rakip olabiliyor ve devlet niye buna izin veriyor? kimse bunu bana serbest piyasa, serbest ekonomi martavallarıyla satmaya kalkmasın. bu serbest piyasa değil, serbest piyasa fırsat eşitliğini temel koşar. ben, doğru olduğuna inandığım yol yüzünden binlerce dolar yazılıma yatırıyorsam ve 100$a iş yapan bunları yapamdan yarışa başlarsa ben doğal olarak o kadar bin $ geriden başlamış olmuyor muyum? bu mudur serbest piyasa!..
neyse, konu dağılmasın... dernek diyorsunuz arkadaşlar... iyi güzel diyorsunuz da... hangi biriniz bu konuda gerçekten çaba gösteriyor? defalarca bu konu -neredeyse her sene en az bir kere- burada tartışıldı. dernek dense bile bazıları niye kardeşim eğitimli olanı alaylı olandan ayırıyorsun, ben de bu programları kullanmasını biliyorum, beni niye dışlıyorsun muhabbetleri yaptılar. ayırırım. zira bir kişi çalıştığı sektörde eğitim almamışsa yatırım yapmamış demektir. kullandığı yazılımlara yasalarca belirlenen şekilde karşılığını vermiyorsa haksız rekabet yapıyor demektir. tabii ki dernek oluşumunda böyle hariçten gazel okuyanları dışlamak, hatta mümkünse kanuni bir destek sağlayarak bu kişileri cezalandırmak gerekir. alaylı olmayı bir nebze anlayabilirim. yurdumda insanlar okulları istediği için değil, askerlikten yırtmak, havasını atmak, diplomalı gözükmek için okuyorsa zaten sektörlerde karmaşa olması da normal. ama ben hastayken kendimi bitin iyi niyeti ve samimiyeti ile kendini alaylı yetiştirmiş bir doktorumsuya teslim etmem. eden de salaktır. ehh, o zaman niye yaptıracağım bir işi, eğitimlisi varken iyi niyetli ama eğitimsiz tasarımcıya teslim edeyim?
evet, sektörel de olsa, eğitimsel de olsa bir miktar şovenistim!
işi hobi niyetine öğrenmiş birine vermek, paramı riske atmak değil midir? bir
reklam yaptırıyorsam, bu, ürünümün satışını ciddi etkileyen bir faktörse bu işin eğitimini ve bilgisini almış, deneyimlerle de bunu sağlamlaştırmış kişiye işi teslim etmek, ürünümün satışını olabileceği en iyi hale getirmez mi?
dernek olayları daha çoook konuşulur, konuşulacak da. ama aynı şekilde bu konuşmalar da defalarca kısa sürede sönecek. bu konuşmalara dahil olanlar hayat koşuşturmasında bir şeylere yetişmek durumunda olacak. ödeyeceği faturalar olacağından derneği düşünemeyecek dahi olacak. ta ki...
ta ki birileri bu işe GERÇEKTEN el atarak birşeyler yapana kadar. ya da bu şekilde deneysel, riski yüksek, ege insanının rahatlığına özgü çalışma metotları egemen olacak ve kimse bu konuları çok da düşünmeyerek kendi işini yapmaya devam edecek.