Ben aynı olumlu eleştirileri maalesef yapamıycam. Part 1'i seyrettiyseniz sistemin nasıl yürüdüğüyle ilgili zaten az çok fikriniz vardır. Part 2'de açıkladığı üzere tahmin ettiğimden öte şaşırtan bir çark göremedim.
Part 1'de, film ilk yarısında sizi eğlendirip adeta bir gençlik filmi izlediğiniz hissini vererek, daha sonra yavaş yavaş psikolojinizi uygun zemine çekip koltuğunuza yapıştırıyordu. Tam bir
Quentin Tarantino becerisi. Hostel Part 2 ile maalesef Quentin amcaya biraz mesafeli bakmaya başladım.
Kısaca sinemada izlemeye değmez diyorum.