Sevgili Jarusalem. Söylediğin bazı şeylerde ne yazık ki haklısın. Bu ülkede karamsar olmamak da mümkün değil. Fakat karamsarlık daimi bir başarısızlığın habercisidir bana göre.
Elimizden 'hiçbirşey' gelmese çaresizlik ve karamsarlık içinde sessiz kalmamız normal olabilir. Fakat elimizden gelen çok şey var aslında.
Ben diyorum ki gelin bir yerlerden başlayalım. En yakınımızdaki konu dil bana göre. En azından gençler olarak şu an için yapabileceğimiz şeyler sınırlı olduğundan başlangıç noktası dil olmalı. Diyorsun ki "Bu ülkeden hiçbirşey olmaz", "Atlasan da zıplasan da bu ülkeye birşey yapamazsın." İşte ben bu noktaya katılmıyorum. Belki katılmak istemiyorum. Neden mi?
İçinde bulunduğumuz durum geçmişe göre çok parlak aslında. Küçük bir hatırlatma yapmak isterim. Ulu önder Mustafa Kemal, Türk Dil Kurumu'nu 1932'de kurmuştur. 1932 dönemini bir gözünüzün önüne getirin. Cumhuriyet karşıtları hala cirit atarken, ortada onlarca
sorun, bağımsızlığını ilan etmesi gereken şehirler, savaş kalıntıları varken... Bu nasıl bir azim! Bu nasıl bir kudret? Bu soruları da kendisi yanıtlıyor Gençliğe Hitabe'sinde: "Muhtaç olduğun kudret damarlarındaki asil kanda mevcuttur."
Bu sözü düşünün. Zaman ayırın ve dakikalarca düşünün... Gençliğe Hitabe'yi tekrar tekrar okuyun. Orada gerçek bir zafere giden yolu anlatıyor Atatürk. Okullarımızda 'ezberletilen' bu hitabeyi bir kez de anlamak için okuyalım. Anlayıp kendimizden birşeyler bulalım.
Konuyu dağıtmak istemiyorum. Bana kalırsa yapamayacağımız hiçbirşey yok! Yalnızca biraz azim, kararlılık ve güven!
Sevgilerimle,
Ozan KARAKOÇ
Müzik Kutusu -
http://www.muzikkutusu.com
Y3k -
http://y3k.roots.gen.tr