[ilkerturhan]

Bir zamanlar Karakutu diye satılan bir makina icad olundu.. Hergün Joystick kırıldıgında deli oldugumuz...

Efsanevi Uçak oyunu, Kurbağayla sinek yakalama, Tarzan

Ama artık birer efsaneler ve öyle kalacaklar.. Allahtan Commodore64 çıktı da gömüldü gitti tarihin tozlu sayfalarına..

Sizin hayatınızda da bu makinenin yeri varmı merak ediyorum...

[mow]

Başlığı okur okumaz kırık joysticklerim geldi aklıma sen de aynen bahsetmişsin. Sanki daha zevkli gibiydi, belki hayal gücümüzü çok yoğun kullandığımız için

[BYK]

Yeri olmaz olur mu Bir de Süpermen'in oyunu vardı mesela, hala ne yapmamız gerektiğini anlayamadım

Ama asıl efsane bence ondan bir süre sonra çıkan Amiga 500'lerdi

[apiko]

Digital oyun efsanelerinin atasi

Seneler evvel babam bana bir sey icin ödül olarak almisti. Daha ilk günden joystic i kirmistim. 'O kadar cok oyun cubugu almistim ki, en sonunda care olarak kirilan birin tepesini söküp icerisindeki metal aksami kullanarak parmaklarim agriyana kadar oynardim.

Eger yanilmiyorsam, o dönemlerde Apache marka Joystic cikmisti, cubugun ic gövdesi metalden idi. Cok matah bir seymis gibi 6-7 tusu vardi, vardi ama o tuslari kullanabilecegimiz oyun biz de yoktu. Ancak Commodore 64 ve Amiga 500 lerde ne anlama geldigini anladik o oyun cubuklarininda.

Oyun yüklemek icin ekstradan kartus yeri vardi sanirim, oraya asla bir kartus oyun alamamistim. Bu bir animdi.

[oky]

ben de hiç kartuş oyun almamıştım,

333 oyun tepe tepe yetiyordu

hatta hatırlıyorum da, ben bu karakutuyla birlikte gelen "coyistik" leri kullandım sadece.

bi de tabancayla ördek vurmaca vardı, o bunda mıydı?

ek olarak @BYK, amiga 500 deki jaguar araba yarışının tadını hiç unutamadım

bir de komodor 64 var ki, o olaya girmek hiç istemiyorum.

halen 1 koca torba dolusu kasedim duruyor odamda.

gece gece nostalji doldum

kesinlikle yeni nesilden çok daha özeliz.

[soul]

Merak edenler varsa bunlarin gercek isimleri atari 2600 du, ben de bundan vardi. Hatta televizyonum yoktum Yesil-Beyaz 13" bir monitode oynuyordum

birin tepesini söküp icerisindeki metal aksami kullanarak parmaklarim agriyana kadar oynardim.

Tam olarak aynisini bende yapmistim, Bunlarin daha sonradan ust modelleri cikmisti ordek falan onda vardi sanirim. Onlar Atari 2600 degil de daha cok Cin yapimiydi, benim kara kutu bozulunca onlardan almistim bir tane beyaz-kirmizi daha sekilli bir seydi.

Bunlarin en kral oyunlarnindan biri sanirim Super Contra' ydi.



Commodore 64' de superdi, Barbarian:


Boulderdash, Sheriff, Fantazi Futbol ( siyah ekran uzerinde sadece kimin ne yaptigi yaziyordu ), Benim hic amiga olmadi ama amiga da sensible soccer vardi, o da dehsetti. Arkadaslarda oynardik.

[Darksist]

Hatay'ın konumu itibariyle bu ürünler şehirimize genellikle suriyeden gelir ve kutusunda ingilizce ve arapça yazılar bulunurdu ve Hatay'da yetişen bir nesil bu alete hep arap atarisi dediler
Adaptörüde joystickleri gibi çok çabuk bozulurdu o yüzden sık sık ısısını kontrol eder, gerektiğinde yarım saat kadar adaptöre dinlendirme molası verirdik. Eve gelen misafirlerin küçük çocuklarından özenle saklanırdı...

[scriptMan]

Bende hiç kartuş kullanmayanlardanım

Sanırım en fazla 2 kez kol kırmıştım, daha sonra kırmadan oynamayı başardım, bu arada eve gelen misafir çocuklarından özenle saklamak çok iyi bir örnekti

Neler yapardık yahu.

Bence o zamanlar oyun oynamak çok daha zevkli idi, şu anda teknolojik ve görsel anlamda ne kadar ileride olursak olalım, hayal gücünün verdiği o zevki yaşayamıyoruz.

Belkide sebebi, artık oyunların bizim hayal gücümüzü serbest bırakmaktansa "yönlendirmeyi" seçmeleri.

[bilgenc]

atari, oyun kasetini okumazdı bazen, çıkarıp kartına üfleyip geri takardık belki içine toz kaçmıştır, tozu üfleyince, çalışır diye
neyse, sonra yine çalışmazdı. gider yeni kaset alırdık.

[Punisher999]

Bu karakutu ile temasım çok uzun olamadı. belki 5-6 ay ancak oynayabilmiştik sonra yerine commodore 64 gelmişti. hoş sonrasında yine de arkadaşlarla arada gittiğimiz ataricilerde oynardık (benim favorim river ride idi)

akabinde c64 sonra atari 800xl ve sonra tekrar c64. basic ile yaptığım şeylerin kayıtlı olduğu kaseti ararsam mutlaka bir yerlerden çıkar.
bu durum bir gün commodore dergisinde bir amiga oyununun grafiğini görene kadar devam etti. uzun bir bekleyişten sonra ona da kavuştum.
universiteye başladığımda bölüm başkanına "hocam hep pcden bahsediyorsunuz amiga ile ilgili dersler olmayacak mı?" diye sormuştum tanışma seminerinde. suratıma boş boş baktığı gün (1994) sanırım amiganın da sonunun geldiğini hissettiğim günlere denk geliyor. (386-486 yeni arzı endam ediyorlardı o zamanlar yanılmıyorsam)

o yılların tadı asla geri gelmeyecek ama bunda artık çocuk olmayışımızın etkisi büyük. aslında özlenen çocukluktur bu cihazlar değil. bugünün çocukları da playstationları özleyecekler, belki beyne takılan garip yeni oyun sistemlerinin olacağı çağda...

kapatırken; compugrafimden bir kesiti de buraya eklemiş olayım.